عاشق شدن یعنی وقتی که اون توی اغوشت خوابش میبره و....
توی رویاهات بیدار میشه...
باید فراموشت کنم .چندیست تمرین می کنم
من می توانم ! می شود ! آرام تلقین می کنم
حالم ، نه ، اصلا خوب نیست ....تا بعد، بهتر می شود ....
فکری برای این دلِ آرام غمگین می کنم
من می پذیرم رفته ای و بر نمی گردی همین !
خود را برای درک این ، صد بار تحسین می کنم
کم کم ز یادم می روی . این روزگار و رسم اوست !
این جمله را با تلخی اش ، صد بار تضمین میکنم .
من از این قائله باید به بیابان بزنم
من از این قائله باید به بیابان که کم است
منواین قائله هر جا بروم باز غم است
او که تا اخر خط امدو برگشت منم
او که هر روز خدا دور تومی گشت منم
او که هر لحظه تقلای مرا دید تویی
او که احساس مرا از دل من چید تویی
دیشب اتز بعد تماس تودر ان خواب الود
همه اش این غزل این حادثه در ذهنم بود
عشق تو این هوس پوچ که سازنده ی توست
این لجن زار که سازنده اینده ی توست
این نفسهای جوانی که تو پیرش کردی
دل ازاده من را که اسیرش کردی
خواب بودم که تو با اسم صدایم کردی
بین ان مخمسه شوم رهایم کردی
باز هم حرمت این خانه به دوشت گم شد
در هوسهای تو بانوی خموشت گم شد
باز هم دختر دیوانه پر از حسرت توست
باز هم سفره وائینه پر از حسرت توست
باز شبگرد غزلهای شبانگاهانم
مطمئن باش که دیوانه تو می مانم
شب درد و شب یاءس و شب حرفم با تو
همه هستند در این ثانیه ها الا تو
هرزه و غربتی و مرد نمای تو فقط
جاده تا جاده در این شعر صدایی تو فقط
چقدر امدی و رفتی وهی بد کردی
راه چشمان هزار اینه را سد کردی
چقدر امدی رفتی وهی بر گشتی
دور عشق و هوس و دورخودت میگشتی
تو که رفتی غزلم جاری وجاری تر شد
شاد وقبراقی من مثل گلی پر پر شد
شب میعاد تو با ساده دلی دیگر شد
پشت پای قدمت شاعری افسونگر شد
تا کجا با تو در این شهر رها باشم من
با تو باشم ونه انگشت نما باشم من
صبر کن جای تو اینجاست نباید بروی
بی تو این قافله تنهاست نباید بروی
زیرک ابلیس ترین مرد زمینی اینجا
بهترین نقطه دنیاست نباید بروی
صبر کن فرصت خوبیست تو باید باشی
شب اینجا پر لیلاست نباید بروی
من چه باشم چه نباشم بدن بی روحت
متعلق به همین جاست نباید بروی
او که باید برود با دل ازده منم
من از این قائله باید باید به بیابان بزنم
من از این قائله باید به بیابان که کم است
... من واین قافله هر جا بروم باز غم است...
قطار می رود
تو می روی
تمام ایستگاه می رود
و من چقدر ساده ام
که سالهای سال
در انتظار تو
کنار این قطار رفته ایستاده ام
و همچنان
به نرده های ایستگاه رفته
تکیه داداه ام!!!
یه پرواز٬یه اغاز....
یه شروع جدید که حتی حافظ هم تاییدش کرده:
دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند وندران ظلمت شب اب حیاتم دادند
بیخود از شعشعه پرتو ذاتم کردند باده از جام تجلی وصفا تم دادند
چه مبارک سحری بود چه فرخنده شبی ان شب قدر که این تازه براتم دادند
بعد از این روی من واینه وصف جمال که در انجا خبر از جلوه ذاتم دادند
من اگر کامروا گشتم وخوشدل چه عجب مستحق بودم و اینها بزکاتم دادند
هاتف انروز به من مژده این دولت داد که بدان جوروجفا صبرو ثباتم دادند
این همه شهد شکر کز سخنم میریزد اجر صبریست کزان شاخ نباتم دادند
همت حافظ وانفاس سحر خیزان بود
که زبند غم ایام نجاتم دادند
میلاد
منجی عالم
مبارک باد
خاموش شدیم وچیزی نگفتیم
مردم سکوت مارا عیب دانستند
سخن گفتیم لیک گفتند:
بسیار سخن میگویید
باز خاموش شدیم وچیزی نگفتیم
گفتند:باسکوت می فریبند
سخن گفتیم وپنداشتند
ما نیرنگ داریم...
بازم برگشتم با همون حالت قبل ولی مهم نیست مهم اینه که دیگه...
دیگه ...دلم تنگ شده بود...
سلام...
خیلی وقته نیستم اصلا روحیه اپ کردن رو ندارم اعصابم ریخته به به هم
خودمو گم کردم... خواستمو هدفمو...ارزومو...وای....
توی بد شرایطیم احساس کردم شاید اینجا بتونم یه کم از حرفای
دلم رو بگم ولی اصلا دستم به نوشتنم نمیره خیلی داغونم دیگه
دلیلی برای زندگی وزندگی کردن نمیبینم
جز اجبار اونمم بخاطر کسای که دوستم دارن وبا
هر نفس من جون میگیرن وبخاطر لبخند من همه تلاششونو میکننن
بخاطر محبت اون دوتاس (مادر وپدرم)که دستو پام بسته شده تو این دنیا
و مجبورم به زندگی ادمه بدم اخه دلم براشون میسوزه مجبورم بخاطرشون بخندم
الکی شاد نشون بدم وای حالم از این ظاهری که خودم نیستم
به هم میخوره اه ه ه ه ه ه ه ه ه
یه مدت نیستم که اپ کنم ولی سعی میکنم به هه دوستام سر بزنم
ان یه خداحافظی نیستا زود میام فراموشم نکنیدا!!!!!!!!!!
واقعا گم شدم......
شخصیتم....
احسسم.....
قلبم....
دلم....
هدفم......
اصلاا ز همه چیز متنفرمممم....
خدا کنه بتونم به نتیجه برسم به حر حال میام چه برسم چه نرسم.......
دوستتون دارم
واسم نظرشونو گفته بودن بهتون بگم عزیزم شما که میگید این دوستی یه هوس ویه عادت وووووو ....بوده
نه عزیزای من نبوده نه نه اون با من نسبت داشته در کنارشم اینقد
با هم صمیمی بودیم که مث دوتا دوست وخیلی چیزای دیگه
که الان اصلا توان توضیح دنشو ندارم
وقتی از یه جریان اطلاعی ندارید نظری نزارید که ادم بدتر دلش بگیره
باور کنید مرگ عزیزم سخته سخت امیدوارم که واسه کسی اتفاق نیفته.......
قلب منی جون منی عمر منی هستی من همه کس من
عشق منی
نمیزارم که حسودا بدزدنت
مگه میشه بیتو باشم نفسه منی
.......
هیچوقت اولین باری که دیدمت یادم نمیره سر کوچمون میدونم تو هم یادته محکم
ترمز زدی
گفتی: سلام خانم دیر که نیومدم
گفتم نه عشقم سر وقت رسیدی....
عزیزم یادم نمیره با چه شوقی به من نگاه میکردی..
اخخخخخخخخخخ
یادته گفتی باران.. خانم شدیا دیگه بچه نیستی ....خیلی خوشحال شدم
ولی خجالت کشیدم....
وقتی منو بر گردوندی خونه دوتا شاخه رز صورتی خوشگل برام خریدی ...
عزیزم م م م م م م م م م
یادته قول دادیم به هم تا نفس میکشیم با هم باشیم تا پای جون
اره ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه؟
تو بودی تا اخرش اخ خ خ
دلم تنگه برات
امروز اخرین روزه نمیتونم میفهمی؟
امروز یه سال تموم شد تموم
وای این یه سال چه جوری گذشت فقط خدا میدونه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
یادته وقتی رفتی همه فکر میکردن تو نمیبینی ولی من ساکت بودم
ارووم اشک میرختم که عذاب نکشی اخه میدونستم مجبوری بری
ولی دوس نداشتی هیچی نگفتم م م م م م
یادته گفتم راحت بخواب تو با وفا ترینی تو بهترینی بودی هستی میدونم
یادته اخرین بار که با من حرف زدی گفتی:گلم مواظب خودت باش
تو صدات پر از ترس بود اخ خ خ گفتم من که خونه هستم تو مواظب باش
دلت نمیخواست تلفنو قطع کنی یادته....
وای که وقتی زنگ میزدم تلفنت خاموش بود
داشتم ویوونه میشدم التماس میکردم به خدا خدا خدا میکردم
عزیزم م م م م م م
طاقت اشکاتو ندارم ترخدا نزار ببارم خدا نخواست قسمت اینه که من تو رو تنها بزارم
وای میدونم دلت تنگ تر از منه میدونم عزیزم تو ........
قلب منی
جون منی
عمر منی
هستی من
همه کس من
عشق منی نمیزارم که حسودا بدزدنت مگه میشه بی تو باشم نفس منی
یادته بهت گفتم اگه حسودا بزارن میبرمت یه جای که ندونن کجای..
....
دوست دارم دوست دارم نمیگم دوست داشتم میگم ..
دوست دارم م م م م م م م م
امروز من با خدای مهربونم اشتی کردم وای چه لذ تی داشت
خدایا دوست دارممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم